Jullie weten natuurlijk wel dat ik graag met Baasje ga wandelen. Soms door de bossen (zoals op vakantie) en dat is erg leuk, want dan kom ik allerlei nieuwe reukjes tegen. Maar kan ik ook met takken gaan lopen, of gaan graven. Maar ja, we zijn lang niet altijd op vakantie en dan gaat Baasje met me door de straten wandelen. Dat is ook wel spannend hoor, maar met minder reukjes. In de avond is het dan echt heel spannend, zeker als er weer eens een fietser heel brutaal recht op mij af komt rijden. Veel van die fietsers schijnen niet te weten dat je op een voetpad (waar wij bijna altijd lopen) niet mag fietsen en die denken verder dat ze het recht hebben om gewoon door te rijden en iedereen van zijn sokken te rijden. Nou ja, dan moet je eerst rustig je schoenen uit doen en dan je sokken. Maar dat maakt deze helden op sokken natuurlijk niets uit. Zij rijden daar en jij moet maar aan de kant.

Nou mooi niet dus, en zeker niet als ze dan ook nog van de felle licht hebben zodat je niets kunt zien. Die lampen zorgen er voor dat ik alleen maar licht zie op pakweg een meter hoogte en niets anders, nou dat is partij eng zeg. Van schrik beweeg ik dan niet meer en begin als een gek te blaffen. Die fietser schrikt zich dan een hoedje stopt of wijkt uit. Maar het ergste is dat ik de schuld krijg en meteen een agressieve ‘rot’hond ben. En dat terwijl ik niets doe, alleen blaffen van de schrik en angst. Terwijl die fietser juist dingen doet die niet mogen. Die rotfietser mag mij wel de stuipen op het lijf jagen en ik mag niet eens blaffen. En dat is niet eerlijk Oh Nee, want zij zijn groot en ik is klein.

Maar goed, daarna lopen we weer lekker door, die fietser met het scheit in zijn broek en ik lekker vrolijk, want nadat ik het heb uit geschudt, ben ik het weer vergeten.

Leuk toch?

Floyd