Nou maakte ik deze week toch wat raars mee. Waren we lekker aan het wandelen en ineens zag ik iets wits in de bruine gras liggen. Nou hoor ik jullie allemaal zeggen gras is toch groen, maar dat is helemaal niet waar. Gras is helemaal niet groen, dat denken jullie maar, dat is een soort gezichtsbedrog. HiHi wat een raar woord, gezichtsbedrog, alsof je gezicht je bedriegt. Het zijn jullie oogjes en hersenen die jullie bedriegen, dus eigenlijk is het hersen-bedrog. Maar goed, terug naar dat gras, dat is dus bruin, en ik kan het weten want ik ben een Boerenfox en wij Boerenfoxen weten dat.  En mijn Baasje heeft er ook nog een foto van gemaakt, boven zoals jullie bedrogen worden en onder zoals het in het echt is, en dan zie je dus dat gras bruin is en niet anders. Ofwel echt niet groen, geef het maar toe!!

Maar terug naar dat witte ding in het bruine gras.  Ik snapte er natuurlijk niets van, want normaal is dat witte ding er niet. Ik wil dus eerste wel eens weten of het te vertrouwen is.  Want ja, met witte dingen weet je maar nooit. Dus ik ga langzamer lopen, kop wat naar beneden en zo stil als mogelijk er naar toe.  Mij Baasje vond het er naar toe gaan niet echt een strak plan, alsof plannen of los kunnen zijn. Dan vallen ze bij voorbaat al uit elkaar. Maar weet je waarom Baasje het geen strak plan vond: Het bleek een broedende zwaan te zijn.  Nou moet je beestjes die baby’tjes aan het maken of verzorgen zijn natuurlijk gewoon met rust laten, dat weten wij Boerenfoxen, en ik al helemaal, natuurlijk ook wel. Maar verder schijnen die Zwanen nogal heel erg goed te zijn in vechten, zelfs zo goed als ze aan het broeden zijn, dat wij Boerenfoxen wel eens kunnen verliezen en erg gewond kunnen raken. Nou dat wil je dus niet, en ik al helemaal niet, want ik ben een winnaar.

Dus mijn Baasje stelde me erg gerust en nam eigenlijk het heft in handen, zoals een goed leider dat doet. We zijn rustig langs die zwaan gelopen en er gebeurde niets. Die zwaan bleef rustig en ik natuurlijk ook.

Leuk toch?

Floyd