Weten jullie, mijn Baasje doet bijna iedere dag een spelletje met mij voor het eten in de middag. Dat spelletje zet hij altijd op een raar ding dat er voor zorgt dat ik mijn niet zo ver met mij  koppie naar beneden moet. Dat is best wel fijn want dan krijg ik op den duur geen last van mijn nekspiertjes, die ik natuurlijk hard nodig heb om mijn koppie omhoog te doen.

Maar nou had mijn Baasje toch iets raars deze week. Zet hij het spelletje weg, maar liet hij dat rare ding staan. En verder zei hij helemaal niet. Ijzig (nou ja, het was 30 graden of meer dus zo ijzig was dat nou ook niet) was hij. En dan weet ik het natuurlijk ook niet meer.  Dus daar zatern we dan, ik aan de ene kan van dat ding en Baasje aan de andere kant. Ik keek hem eens verbaast aan, maar Baasje gaf geen kik.

Nou weet ik niet beter als dat dat ding er is om een spelletje op te zetten dus ik weet niet eens hoe stevig dat ding is. Dus ik kijk er eens naar. Zegt Baasje BO en geeft me een beloning. Maar dat is leuk, maar ik kijk toch eerst wel even de kat uit de boom. Nou valt dat niet mee, wat we hebben geen bomen in de tuin en de katten heb ik allemaal al weggejaagd, die durven niet meer.

Maar goed ik kijk nog eens en weer BO en brokje. Ik denk als ik er nou eens met 1 pootje aan voel. Wat denk je: Bo en brokje, dus nog een keer. Bo en brokje. Maar dat is leuk. Dus ik ga er nog eens even goed voor zitten en bedenk me dat wat ik met 1 pootje kan, ook wel eens met twee wil gaan lukken, Maar ja, je weet natuurlijk niet of dat rare ding mijn slanke en gespierde lijf kan dragen. Dus we gaan het eerst maar een voorzichtig met twee pootje proberen. Nou dat lukt ook. Maar ik wordt wel moe van dat nadenken en Baasje denk ik ook. want toen haalde Baasje ineens dat ding weg.

Hoop dat Baasje dit morgen weer gat doen, dan aarzel ik eerst even, want ik ga voor de brokjes

Leuk toch?

Floyd